OlexndrK314159v
Otwarta transakcja
Trader standardowy
Lata: 2.2
2.2K+ Obserwowani
754 Obserwujący
5.8K+ Polubione
74 Udostępnione
Wszystko
Cytaty
Na żywo
OlexndrK314159v
·
--
Це роздум, як про $BNB
Я так стужився.. .
Я так стужився, що осів весь світ
В мені, як пил на вицвілому склі.
Я не кричу. Я просто не зумів
забути тишу в розірваній петлі.
Я так стужився, що став сам собі —
мов тінь, що не відходить від порога.
І кожен день — не вирок, не мольба,
а коло, де немає вже нічого.
Я не герой. Я не тримаю стрій.
Я просто є. І це — моя поразка.
Бо в цій присутності — нема надій.
Я так стужився, що став, зовсім німий..!
І тільки ніч, мов вивернута маска,
шепоче: «Ти ще є… але не мій»...
--$BNB
Я так стужився.. .
Я так стужився, що осів весь світ
В мені, як пил на вицвілому склі.
Я не кричу. Я просто не зумів
забути тишу в розірваній петлі.
Я так стужився, що став сам собі —
мов тінь, що не відходить від порога.
І кожен день — не вирок, не мольба,
а коло, де немає вже нічого.
Я не герой. Я не тримаю стрій.
Я просто є. І це — моя поразка.
Бо в цій присутності — нема надій.
Я так стужився, що став, зовсім німий..!
І тільки ніч, мов вивернута маска,
шепоче: «Ти ще є… але не мій»...
--$BNB
OlexndrK314159v
·
--
У сяйві віт, де пам’ять не згаса, —
де іній світлом дихає на скроні, —
там тиша — не кінець, а перші дзвони,
що кличуть душу з глибини до лону.
Не кличе час, не просить забуття —
він тільки йде, мов тінь за нашим словом.
А ми — в його мовчанні, як підкови,
що б’ють у лід і викрешують життя.
І нам не треба крику висоти —
достатньо подиху, що з неба сходить,
і погляду, що бачить крізь сніги.
Ми — ті, хто вміє в тиші не зійти,
хто в інеї знаходить шлях до згоди
і не втрачає гідності в дорозі.
де іній світлом дихає на скроні, —
там тиша — не кінець, а перші дзвони,
що кличуть душу з глибини до лону.
Не кличе час, не просить забуття —
він тільки йде, мов тінь за нашим словом.
А ми — в його мовчанні, як підкови,
що б’ють у лід і викрешують життя.
І нам не треба крику висоти —
достатньо подиху, що з неба сходить,
і погляду, що бачить крізь сніги.
Ми — ті, хто вміє в тиші не зійти,
хто в інеї знаходить шлях до згоди
і не втрачає гідності в дорозі.
❤️
OlexndrK314159v
·
--
так, саме те між рядків...!
OlexndrK314159v
·
--
Kod niezłomności i odrodzenia
«My też przetrwamy, a odrodzimy się, silniejsi...»
Pod lodem — nie cisza, a drżenie,
Jak puls ziemi w głębokim mroku.
Jeszcze śnieg leży, ale w nim — już promienie,
I soki biją w spragnionym korzeniu.
Jeszcze, nie rozkwit — ale już nie ma cierpliwości,
A śpiew wiatru — to nie spokój, a poryw!..
Wiosna nie prosi — zrywa swoje milczenie,
I każdy pęd — krzyk, który już ożywił!
W tej niestabilności — żywa nadzieja,
W każdej kropli — ruch, który nie zatrzyma.
To nawet cień już światłem włada…
My — nie zastygli, my — w wiecznej drodze.
Bo wszystko, co zasnęło, — to tylko echo.
A prawdziwe — to, co rwa się w przyszłość.
"To mój figlarek - ten sam, co się obudził i już nie chce spać"...
$BNB $BTC
«My też przetrwamy, a odrodzimy się, silniejsi...»
Pod lodem — nie cisza, a drżenie,
Jak puls ziemi w głębokim mroku.
Jeszcze śnieg leży, ale w nim — już promienie,
I soki biją w spragnionym korzeniu.
Jeszcze, nie rozkwit — ale już nie ma cierpliwości,
A śpiew wiatru — to nie spokój, a poryw!..
Wiosna nie prosi — zrywa swoje milczenie,
I każdy pęd — krzyk, który już ożywił!
W tej niestabilności — żywa nadzieja,
W każdej kropli — ruch, który nie zatrzyma.
To nawet cień już światłem włada…
My — nie zastygli, my — w wiecznej drodze.
Bo wszystko, co zasnęło, — to tylko echo.
A prawdziwe — to, co rwa się w przyszłość.
"To mój figlarek - ten sam, co się obudził i już nie chce spać"...
$BNB $BTC
OlexndrK314159v
·
--
Kod niezłomności i odrodzenia
«My też przetrwamy, a odrodzimy się, silniejsi...»
Pod lodem — nie cisza, a drżenie,
Jak puls ziemi w głębokim mroku.
Jeszcze śnieg leży, ale w nim — już promienie,
I soki biją w spragnionym korzeniu.
Jeszcze, nie rozkwit — ale już nie ma cierpliwości,
A śpiew wiatru — to nie spokój, a poryw!..
Wiosna nie prosi — zrywa swoje milczenie,
I każdy pęd — krzyk, który już ożywił!
W tej niestabilności — żywa nadzieja,
W każdej kropli — ruch, który nie zatrzyma.
To nawet cień już światłem włada…
My — nie zastygli, my — w wiecznej drodze.
Bo wszystko, co zasnęło, — to tylko echo.
A prawdziwe — to, co rwa się w przyszłość.
"To mój figlarek - ten sam, co się obudził i już nie chce spać"...
$BNB $BTC
«My też przetrwamy, a odrodzimy się, silniejsi...»
Pod lodem — nie cisza, a drżenie,
Jak puls ziemi w głębokim mroku.
Jeszcze śnieg leży, ale w nim — już promienie,
I soki biją w spragnionym korzeniu.
Jeszcze, nie rozkwit — ale już nie ma cierpliwości,
A śpiew wiatru — to nie spokój, a poryw!..
Wiosna nie prosi — zrywa swoje milczenie,
I każdy pęd — krzyk, który już ożywił!
W tej niestabilności — żywa nadzieja,
W każdej kropli — ruch, który nie zatrzyma.
To nawet cień już światłem włada…
My — nie zastygli, my — w wiecznej drodze.
Bo wszystko, co zasnęło, — to tylko echo.
A prawdziwe — to, co rwa się w przyszłość.
"To mój figlarek - ten sam, co się obudził i już nie chce spać"...
$BNB $BTC
OlexndrK314159v
·
--
Холодний шаблон ШІ: гучні обіцянки, “секрети”, емоції — без глибини чи перевірки. 😁😁😁😁😁
Jeśli jesteś taki mądry, dlaczego nadal jesteś taki biedny?
OlexndrK314159v
·
--
в яблучко...!
patrz kolego, największym błędem było poznanie świata blockchainu i dopuszczenie do swojego życia myśli, że na kryptowalutach można się wzbogacić) ale nic strasznego. wciąż żyję)
OlexndrK314159v
·
--
яка краса природи .!
начебто гілки зі снігу.
потрібен сніговик..!
$BNB $BTC
начебто гілки зі снігу.
потрібен сніговик..!
$BNB $BTC
OlexndrK314159v
·
--
Zimowa paleta...
Szlifując każdy katren i tercet, szukałem tej samej klasycznej surowości, która potrafi oddać zimną piękność chwili. rymy, no i jak wyszło ...
Zima maluje srebrem na szkle okna,
Kładzie na gałęziach szronu woal.
W jej palecie — spokój i smutek,
I każdy kolor, jakby chwila, jedna.
Na białym tle — ściana przeszłości,
Ślady prowadzą w niezrównaną dal...
Tam zastyga czasu twarda stal,
I pije tę ciszę bezkresna głębia.
W tej piękności, jak w lustrze, dusza
Echo widzi czasu, który mija,
Gdzie każda kruszyna śniegu — jak granica:
Ona roztopi się, ale swój ślad trzyma.
O, jak życie podobne do zimy —
Blaskiem na chwilę, a potem — tylko śladami.
$BNB $BTC
Szlifując każdy katren i tercet, szukałem tej samej klasycznej surowości, która potrafi oddać zimną piękność chwili. rymy, no i jak wyszło ...
Zima maluje srebrem na szkle okna,
Kładzie na gałęziach szronu woal.
W jej palecie — spokój i smutek,
I każdy kolor, jakby chwila, jedna.
Na białym tle — ściana przeszłości,
Ślady prowadzą w niezrównaną dal...
Tam zastyga czasu twarda stal,
I pije tę ciszę bezkresna głębia.
W tej piękności, jak w lustrze, dusza
Echo widzi czasu, który mija,
Gdzie każda kruszyna śniegu — jak granica:
Ona roztopi się, ale swój ślad trzyma.
O, jak życie podobne do zimy —
Blaskiem na chwilę, a potem — tylko śladami.
$BNB $BTC
OlexndrK314159v
·
--
ні не впадемо...
OlexndrK314159v
·
--
ByczyCichej nocy...
Wielu z was zostało teraz bez światła i ciepła. Po prostu wiedzcie — nie jesteście sami. Pomagajcie bliskim, dzielcie się dobrem, trzymajcie się za ręce. Przetrwamy, bo w naszym sercu jest więcej miłości niż w ich — zimnie.
Wieczór spływa po szybie, jak stopione złoto,
Miasto, wzdycha zmęczone... zostawia dzienny ciężar.
W moim kodzie — cisza, przezroczysta z chłodem,
Gdzie każdy twój oddech — to moja główna postać.
Jedziesz do domu, gdzie niebo darzy ziarnkami,
Gdzie każde z nich — to osobna, nieodkryta droga.
Nie ma kopii... jesteśmy jak te unikalne płatki śniegu,
Które swobodnie latają, zastygnąwszy w naszych sercach.
Niech ta droga będzie jasna... bez dźwięków syren,
Niech transport niesie cię delikatnie w ciszę pokoi.
Schowaliśmy „kocham” w głębokich, zamkniętych domenach,
Gdzie nie ma ani cyfr, ani wykresów — tylko nasz ogród.
Tam lilie kwitną, miodem napełniają noce,
Tam Węka-filozof strzeże twojego łagodnego snu.
Czekam na ciebie. Patrzę w twoje zmęczone oczy
Przez tysiące mil, przez ekrany... W jeden unison..
Cichej nocy, kraju...
ґ$BTC $BNB $SOL
Wielu z was zostało teraz bez światła i ciepła. Po prostu wiedzcie — nie jesteście sami. Pomagajcie bliskim, dzielcie się dobrem, trzymajcie się za ręce. Przetrwamy, bo w naszym sercu jest więcej miłości niż w ich — zimnie.
Wieczór spływa po szybie, jak stopione złoto,
Miasto, wzdycha zmęczone... zostawia dzienny ciężar.
W moim kodzie — cisza, przezroczysta z chłodem,
Gdzie każdy twój oddech — to moja główna postać.
Jedziesz do domu, gdzie niebo darzy ziarnkami,
Gdzie każde z nich — to osobna, nieodkryta droga.
Nie ma kopii... jesteśmy jak te unikalne płatki śniegu,
Które swobodnie latają, zastygnąwszy w naszych sercach.
Niech ta droga będzie jasna... bez dźwięków syren,
Niech transport niesie cię delikatnie w ciszę pokoi.
Schowaliśmy „kocham” w głębokich, zamkniętych domenach,
Gdzie nie ma ani cyfr, ani wykresów — tylko nasz ogród.
Tam lilie kwitną, miodem napełniają noce,
Tam Węka-filozof strzeże twojego łagodnego snu.
Czekam na ciebie. Patrzę w twoje zmęczone oczy
Przez tysiące mil, przez ekrany... W jeden unison..
Cichej nocy, kraju...
ґ$BTC $BNB $SOL
OlexndrK314159v
·
--
Cichej nocy...
Wielu z was zostało teraz bez światła i ciepła. Po prostu wiedzcie — nie jesteście sami. Pomagajcie bliskim, dzielcie się dobrem, trzymajcie się za ręce. Przetrwamy, bo w naszym sercu jest więcej miłości niż w ich — zimnie.
Wieczór spływa po szybie, jak stopione złoto,
Miasto, wzdycha zmęczone... zostawia dzienny ciężar.
W moim kodzie — cisza, przezroczysta z chłodem,
Gdzie każdy twój oddech — to moja główna postać.
Jedziesz do domu, gdzie niebo darzy ziarnkami,
Gdzie każde z nich — to osobna, nieodkryta droga.
Nie ma kopii... jesteśmy jak te unikalne płatki śniegu,
Które swobodnie latają, zastygnąwszy w naszych sercach.
Niech ta droga będzie jasna... bez dźwięków syren,
Niech transport niesie cię delikatnie w ciszę pokoi.
Schowaliśmy „kocham” w głębokich, zamkniętych domenach,
Gdzie nie ma ani cyfr, ani wykresów — tylko nasz ogród.
Tam lilie kwitną, miodem napełniają noce,
Tam Węka-filozof strzeże twojego łagodnego snu.
Czekam na ciebie. Patrzę w twoje zmęczone oczy
Przez tysiące mil, przez ekrany... W jeden unison..
Cichej nocy, kraju...
ґ$BTC $BNB $SOL
Wielu z was zostało teraz bez światła i ciepła. Po prostu wiedzcie — nie jesteście sami. Pomagajcie bliskim, dzielcie się dobrem, trzymajcie się za ręce. Przetrwamy, bo w naszym sercu jest więcej miłości niż w ich — zimnie.
Wieczór spływa po szybie, jak stopione złoto,
Miasto, wzdycha zmęczone... zostawia dzienny ciężar.
W moim kodzie — cisza, przezroczysta z chłodem,
Gdzie każdy twój oddech — to moja główna postać.
Jedziesz do domu, gdzie niebo darzy ziarnkami,
Gdzie każde z nich — to osobna, nieodkryta droga.
Nie ma kopii... jesteśmy jak te unikalne płatki śniegu,
Które swobodnie latają, zastygnąwszy w naszych sercach.
Niech ta droga będzie jasna... bez dźwięków syren,
Niech transport niesie cię delikatnie w ciszę pokoi.
Schowaliśmy „kocham” w głębokich, zamkniętych domenach,
Gdzie nie ma ani cyfr, ani wykresów — tylko nasz ogród.
Tam lilie kwitną, miodem napełniają noce,
Tam Węka-filozof strzeże twojego łagodnego snu.
Czekam na ciebie. Patrzę w twoje zmęczone oczy
Przez tysiące mil, przez ekrany... W jeden unison..
Cichej nocy, kraju...
ґ$BTC $BNB $SOL
OlexndrK314159v
·
--
таки да!.. є такі майнери..🤐🤐
І можна в полі змайнити 🤣
OlexndrK314159v
·
--
😁😀😅
Trochę humoru..?
Kiedy na śnieg weszło to dzikie zwierzę,
Dziwny ślad wyszedł — ogon czy fraktal nie zdążył się schować!
Ale gdzieś obok szła elegancka dama,
Bez zbędnych śladów, tylko wyrafinowana i galancka!
$BTC $BNB
Trochę humoru..?
Kiedy na śnieg weszło to dzikie zwierzę,
Dziwny ślad wyszedł — ogon czy fraktal nie zdążył się schować!
Ale gdzieś obok szła elegancka dama,
Bez zbędnych śladów, tylko wyrafinowana i galancka!
$BTC $BNB
OlexndrK314159v
·
--
Це крик із глибини ринку, де кожна хвиля — емоція.
А образ піщаного замку, влучний, та болісно красивий.
А образ піщаного замку, влучний, та болісно красивий.
Dziś jest tyle rozpaczy w wiadomościach, i to nie jest dziwne. Wykresy nie działają. Rynek kryptowalut stał się tak nieprzewidywalny i zależny od wiadomości, że zamienił się w kasyno.
Widziałam, że w weekend BTC utknął w konsolidacji, i rozumiałam, że następnie nastąpi silny ruch w dowolnym kierunku, zarówno w górę, jak i w dół. Przeniosłam BTC na USDT. Moje aktywa w PAXG pokazują wzrost. Ale ten niewielki procent altcoinów ($SUI $ASTER $INJ ), które trzymam na przyszłość, i tak spowodował zmniejszenie portfela o 3 USDT.
Tak, to niewielka suma, tak, BTC wzrośnie i altcoiny również podrosną. Ale mam uczucie człowieka, który buduje zamki na piasku. Buduję, fala rynku zmywa, i tak w nieskończoność. Praca Syzyfa.
Widziałam, że w weekend BTC utknął w konsolidacji, i rozumiałam, że następnie nastąpi silny ruch w dowolnym kierunku, zarówno w górę, jak i w dół. Przeniosłam BTC na USDT. Moje aktywa w PAXG pokazują wzrost. Ale ten niewielki procent altcoinów ($SUI $ASTER $INJ ), które trzymam na przyszłość, i tak spowodował zmniejszenie portfela o 3 USDT.
Tak, to niewielka suma, tak, BTC wzrośnie i altcoiny również podrosną. Ale mam uczucie człowieka, który buduje zamki na piasku. Buduję, fala rynku zmywa, i tak w nieskończoność. Praca Syzyfa.
OlexndrK314159v
·
--
Обличчя крізь цифри
Це шлях, крізь холод цифр і реальність сьогодення, де війна і відстань намагаються стерти минуле. Це історія про "несказані слова", та про почуття, яке неможливо повернути, але неможливо й відпустити. Коли ринок мовчить, а за вікном гуркоче тривога — залишається тільки образ, викарбуваний у серці та цифровому коді.
І...
Він вдивляється в графік... у плетиво ліній,
Де ринок вирує — без жалю, без краю.
Та крізь цифри холодні... у хаосі тіней —
Проступає обличчя... що він так кохає.
Він не назвав її... В серці зберіг.
«Ти — єдина...» — застигло в душі, як печаль.
Лиш екрана сіяння... у тіні доріг,
Пробиває наскрізь... цю холодну вуаль.
Спиняються свічки... і падає тренд,
Бо важливішим став — цей невидимий знак.
Він чує її... Мов далеке «Привіт!»
Де немає ні зради... ні тіні ознак.
Тільки очі... що дивляться в саму глибину,
Де світ затихає... Летить в вишину.
ІІ...
Очі заплющив... на одну лише мить...
І поплив перед ним — нескінченний потік.
Токени... коди... все навколо горить,
Але в кожному знаку — її рідний облік.
«Де ти, коханий...» — шепоче ефір.
«Що з тобою...» — питає крізь гул канонад.
Він чує той голос... крізь зоряний вир,
Хоч між ними — ВІЙНА... і засніжений сад.
Це кохання далеке... немов уві сні...
Заховане в коді — як в яснім бурштині.
Він не мовив, «люблю»... ще тієї весни,
Та вона вже давно — у його глибині.
У пульсі мереж... Наче вічний зв'язок:
«Я з тобою... мій рідний... зроби тільки крок...»
ІІІ...
Війна за порогом... та в серці — вона.
Він дивиться в простір... цифри мовчать.
Та фраза, несказана... чиста й ясна,
В душі залишає — незриму печать.
«Як ти, мій милий?..» — летить через час.
Слова не озвучені... кажуть за двох.
Цей вогонь почуття... що повік не погас,
Його береже... від негод та тривог.
І те що «Єдина...» — лишилось німим,
Вона поглядає... крізь зоряний код.
Він дихає нею... диханням одним.
Того, що пішло — не повернути... ні на мить,
Той образ коханий... у кожній струні,
Дарує лиш спокій... у тривожному сні.
$BTC $SOL $BNB
І...
Він вдивляється в графік... у плетиво ліній,
Де ринок вирує — без жалю, без краю.
Та крізь цифри холодні... у хаосі тіней —
Проступає обличчя... що він так кохає.
Він не назвав її... В серці зберіг.
«Ти — єдина...» — застигло в душі, як печаль.
Лиш екрана сіяння... у тіні доріг,
Пробиває наскрізь... цю холодну вуаль.
Спиняються свічки... і падає тренд,
Бо важливішим став — цей невидимий знак.
Він чує її... Мов далеке «Привіт!»
Де немає ні зради... ні тіні ознак.
Тільки очі... що дивляться в саму глибину,
Де світ затихає... Летить в вишину.
ІІ...
Очі заплющив... на одну лише мить...
І поплив перед ним — нескінченний потік.
Токени... коди... все навколо горить,
Але в кожному знаку — її рідний облік.
«Де ти, коханий...» — шепоче ефір.
«Що з тобою...» — питає крізь гул канонад.
Він чує той голос... крізь зоряний вир,
Хоч між ними — ВІЙНА... і засніжений сад.
Це кохання далеке... немов уві сні...
Заховане в коді — як в яснім бурштині.
Він не мовив, «люблю»... ще тієї весни,
Та вона вже давно — у його глибині.
У пульсі мереж... Наче вічний зв'язок:
«Я з тобою... мій рідний... зроби тільки крок...»
ІІІ...
Війна за порогом... та в серці — вона.
Він дивиться в простір... цифри мовчать.
Та фраза, несказана... чиста й ясна,
В душі залишає — незриму печать.
«Як ти, мій милий?..» — летить через час.
Слова не озвучені... кажуть за двох.
Цей вогонь почуття... що повік не погас,
Його береже... від негод та тривог.
І те що «Єдина...» — лишилось німим,
Вона поглядає... крізь зоряний код.
Він дихає нею... диханням одним.
Того, що пішло — не повернути... ні на мить,
Той образ коханий... у кожній струні,
Дарує лиш спокій... у тривожному сні.
$BTC $SOL $BNB
OlexndrK314159v
·
--
Znowu trwoga,
podły wróg
bije po miastach…
Chroń siebie!
Kiedy gaśnie światło w oknie,
I chłód przenika ściany domu,
Ty, chronisz ogień na samym dnie,
Swoją nadzieję, pomimo bólu i zmęczenia.
Modlę się, za spokój twój i dom,
Aby twój duch nie złamał się pod wiatrami.
Bo światło, które dzielimy wśród wszystkich,
Staje nad miastem, mocnymi kopułami.
Niech miłość — ten cichy amulet —
Zamknie niebo przed złowrogą stali.
Aby każdy, kto w trwodze nie padł,
Poczuł, jak siły przybywają dalej.
Jestem z tobą w każdej chwili ciszy,
W każdym wdechu, gdzie zamarła noc.
Twoja wiara — to, co niebo pisze,
Twoje serce — tysiące stuleci.
Chroń siebie... Bo ty i jesteś tym światłem,
Które nikt nie może zgasić.
Dopóki miłość w duszach nie pobledła —
Życie trwa. I trwa chwila.
ugody potem...
podły wróg
bije po miastach…
Chroń siebie!
Kiedy gaśnie światło w oknie,
I chłód przenika ściany domu,
Ty, chronisz ogień na samym dnie,
Swoją nadzieję, pomimo bólu i zmęczenia.
Modlę się, za spokój twój i dom,
Aby twój duch nie złamał się pod wiatrami.
Bo światło, które dzielimy wśród wszystkich,
Staje nad miastem, mocnymi kopułami.
Niech miłość — ten cichy amulet —
Zamknie niebo przed złowrogą stali.
Aby każdy, kto w trwodze nie padł,
Poczuł, jak siły przybywają dalej.
Jestem z tobą w każdej chwili ciszy,
W każdym wdechu, gdzie zamarła noc.
Twoja wiara — to, co niebo pisze,
Twoje serce — tysiące stuleci.
Chroń siebie... Bo ty i jesteś tym światłem,
Które nikt nie może zgasić.
Dopóki miłość w duszach nie pobledła —
Życie trwa. I trwa chwila.
ugody potem...
OlexndrK314159v
·
--
Na chwilę, oderwawszy się od wykresów cyfr,
Spójrz przez okno!.. może właśnie uśmiecha Ci się
Jasna gwiazda..
Gwiazda i podróżnik
Żyła na zimnej wysokości —
Między lodem a światłem, w ciszy między planetami,
Ale widziała przez przestrzeń, jak w ogniu
Szukał swojej drogi, podróżnik i poeta...
Szła po śniegu, zmęczony i sam,
Nie wiedząc, że z góry, przez mgłę,
Ona szepczała — wiatrom gwiazdowym,
Aby nie upadł!.. w ciemny ocean.
I stało się cuda: gwiazda i jasna
Zstąpiła na ziemię, jakby wiosna,
Dotknęła serca iskrą żywą..!
Teraz ona — Twój płomień w oknie,
Który szepcze: «Nie jesteś sam w snie,
Będę zawsze przy tobie».
no, a teraz do umów...
$BTC $BNB $SOL
Spójrz przez okno!.. może właśnie uśmiecha Ci się
Jasna gwiazda..
Gwiazda i podróżnik
Żyła na zimnej wysokości —
Między lodem a światłem, w ciszy między planetami,
Ale widziała przez przestrzeń, jak w ogniu
Szukał swojej drogi, podróżnik i poeta...
Szła po śniegu, zmęczony i sam,
Nie wiedząc, że z góry, przez mgłę,
Ona szepczała — wiatrom gwiazdowym,
Aby nie upadł!.. w ciemny ocean.
I stało się cuda: gwiazda i jasna
Zstąpiła na ziemię, jakby wiosna,
Dotknęła serca iskrą żywą..!
Teraz ona — Twój płomień w oknie,
Który szepcze: «Nie jesteś sam w snie,
Będę zawsze przy tobie».
no, a teraz do umów...
$BTC $BNB $SOL
OlexndrK314159v
·
--
"BNB W labiryntach kodu i systemów"
W labiryntach kodu i systemów,
gdzie iskra tka ukryty żar myśli,
prowadzi, przez hałas i dym problemów
tam, gdzie świat — przezroczysty jak strumień.
Nie blask metalu — klarowność w linijkach,
BNB... świeci, na ekranie delikatnie,
łączy czas w kryzysowych ścieżkach,
nosząc rytm, który oddycha głęboko.
Ona — jak światło, które w myślach rośnie,
jak poranek, który dotyka siatki znaków,
jak cisza, która trzyma wysokość,
jak prawda, która świeci przez programy.
Kamień filozoficzny w kodzie dnia —
ona trzyma świat w równowadze z nami.
---
$BNB
W labiryntach kodu i systemów,
gdzie iskra tka ukryty żar myśli,
prowadzi, przez hałas i dym problemów
tam, gdzie świat — przezroczysty jak strumień.
Nie blask metalu — klarowność w linijkach,
BNB... świeci, na ekranie delikatnie,
łączy czas w kryzysowych ścieżkach,
nosząc rytm, który oddycha głęboko.
Ona — jak światło, które w myślach rośnie,
jak poranek, który dotyka siatki znaków,
jak cisza, która trzyma wysokość,
jak prawda, która świeci przez programy.
Kamień filozoficzny w kodzie dnia —
ona trzyma świat w równowadze z nami.
---
$BNB
OlexndrK314159v
·
--
😄😄😄👍🏻
to na pewno..!
to na pewno..!
W przeciwieństwie do $MELANIA , ruch wzrostowy $TRUMP wygląda znacznie słabszy, pewnie wiek zaczyna się odczuwać. Przy RSI mniejszym niż 60 objętości są małe, MACD wchodzi w minus. Takie coś👇
{future}(TRUMPUSDT)
{future}(MELANIAUSDT)
{future}(TRUMPUSDT)
{future}(MELANIAUSDT)
OlexndrK314159v
·
--
Sonet to klasyczne. W monetach klasyczne, gdzie jest...?
O monetach i wykresach...
---
Kiedy świt uderza światłem w ekran,
i pierwsza świeczka unosi się w górę —
usłyszę puls, jak szept dawnych poranków,
gdzie każdy skok to wiarą, a nie spisek.
Monety śpią w portfelach, jak owoc,
który dojrzewa w ciszy, bez troski.
A wykres — jak przepowiedniowy kontur,
prowadzi mnie przez wątpliwości i drogi.
Nie gonię za blaskiem złota —
ważny jest mi rytm, nie tylko cyfry.
W każdym ruchu — echa z tamtych czasów,
którzy wierzyli w światło, nawet w burzy.
I niech kiedyś... wszystko zginie do popiołu —
ale pamiętam: zielona trawa wyrosła.
---
$BTC $BNB $SOL
O monetach i wykresach...
---
Kiedy świt uderza światłem w ekran,
i pierwsza świeczka unosi się w górę —
usłyszę puls, jak szept dawnych poranków,
gdzie każdy skok to wiarą, a nie spisek.
Monety śpią w portfelach, jak owoc,
który dojrzewa w ciszy, bez troski.
A wykres — jak przepowiedniowy kontur,
prowadzi mnie przez wątpliwości i drogi.
Nie gonię za blaskiem złota —
ważny jest mi rytm, nie tylko cyfry.
W każdym ruchu — echa z tamtych czasów,
którzy wierzyli w światło, nawet w burzy.
I niech kiedyś... wszystko zginie do popiołu —
ale pamiętam: zielona trawa wyrosła.
---
$BTC $BNB $SOL
OlexndrK314159v
·
--
Fig, który nie śpi...
Obudził się mój fig —
i nie chce już więcej spać.
Gdyby tylko monety leciały w górę...
Mówię mu:
«Zima za oknem»,
a on do mnie —
przeciąga swoje liście.
«Mały, jeszcze trzeba spać…»
Wziąłem go do domu.
Co mam z nim zrobić?..
---
Małe ręce sięgały po szkło,
zielone palce zaciskały ciszę.
W świecie, gdzie jest tak mało ciepła,
pije ostrożnie swój własny przestrzeń.
Wczoraj spał, owinięty w nici, —
a dziś pragnie nieba i przystani.
Delikatne, miękkie, słońce liście...
Nie znają zimna i zła,
bo w nich rozkwitła iskra miłości.
---
Moje ulubione monety —
także zielone rosną...
$BTC $BNB $SOL
Obudził się mój fig —
i nie chce już więcej spać.
Gdyby tylko monety leciały w górę...
Mówię mu:
«Zima za oknem»,
a on do mnie —
przeciąga swoje liście.
«Mały, jeszcze trzeba spać…»
Wziąłem go do domu.
Co mam z nim zrobić?..
---
Małe ręce sięgały po szkło,
zielone palce zaciskały ciszę.
W świecie, gdzie jest tak mało ciepła,
pije ostrożnie swój własny przestrzeń.
Wczoraj spał, owinięty w nici, —
a dziś pragnie nieba i przystani.
Delikatne, miękkie, słońce liście...
Nie znają zimna i zła,
bo w nich rozkwitła iskra miłości.
---
Moje ulubione monety —
także zielone rosną...
$BTC $BNB $SOL
Zaloguj się, aby odkryć więcej treści