曜然

牢A再次证明了人民的力量！
​三十多年了，一直是美吹和留学生文人等在介绍美国的繁荣昌盛，高楼大厦，西装革履，咖啡刀叉的文明和雅致，忘记了美国是资本主义国家，是利益最大化，行业是垄断的，盼着冰雹把楼上的玻璃都砸掉的国家！
​牢A的斩杀线一出，街头实景的再现，一个个人不人，鬼不鬼，东倒西歪的场景一展现，让世人惊讶！
牢A是从最底层的美国人生活展现的实景，很有说服力。
​一个国家的文明，在上流社会根本体现不出来，都是一模一样的风气、风格、外表，真正能体现一个国家文明、民主、自由的只有最低层民众，他们才是一个社会的真实体现者，没有任何的做作和修饰！
​牢A做到了，牢A再次证明了一个道理，人民的力量。
​牢A机智，能抓住重点，懂得战略撤退，虽惊险，但他相信祖国的力量，成功回来了。
​如果把人民的力量聚集了，会创造人间奇迹，任何污浊都藏不住！

Naprawdę nie rozumiem, jakie właściwie funkcje pełni ten pas bezpieczeństwa.

Obecnie można już z dużą pewnością stwierdzić, że irańskie siły bezpieczeństwa przeszukują dom po domu, konfiskując urządzenia Starlink. Szacuje się, że wcześniej przez nielegalne wвозy do Iranu trafiło około 100 tys. takich urządzeń, co jest znaczącą liczbą.
Zgodnie z irańskim prawem posiadanie lub używanie urządzeń Starlink uznaje się za działalność szpiegowską na rzecz Izraela lub amerykańskiej CIA, za co grozi do 10-letniego więzienia. Wobec tego liczba irańskich obywateli podlegających takim sankcjom może być znaczna.
Może się zastanawiać, jak to możliwe, że Starlink, który jest usługą cywilną w zakresie satelitarnego internetu, stał się w oczach Iranu narzędziem szpiegowskim?
Najpierw trzeba zrozumieć, kim naprawdę jest Starlink. To projekt amerykańskiej firmy SpaceX, która oficjalnie deklaruje, że ma zapewnić dostęp do internetu na całym świecie, zwłaszcza w obszarach, gdzie nie ma dostępu do stacji naziemnych, umożliwiając użytkownikom korzystanie z szybkiego połączenia.
Jednak ta wydająca się cywilna usługa ma głębokie powiązania z amerykańskim rządem i wojskiem. Już w 2018 roku Departament Obrony USA przyznał SpaceX kontrakt na 150 mln dolarów w celu opracowania wersji wojskowej satelitów Starlink. Obecnie ten projekt wojskowy nadzoruje byłego generała sił powietrznych USA.
Armia amerykańska i siły powietrzne współpracują również z tą firmą, wielokrotnie testując usługę Starlink podczas ćwiczeń wojskowych, łącząc ją z samolotami bojowymi, samolotami zaopatrzeniowymi i innymi jednostkami wojskowymi, aby sprawdzić jej możliwości komunikacyjne na polu bitwy. Innymi słowy, Starlink ma pozory usługi cywilnej, ale od dawna głęboko wniknął w amerykańskie plany wojskowe – Iran to doskonale wie.
Spójrzmy teraz na relacje między Iranem a USA oraz Izraelem – są one od dawna napięte, a konflikty między nimi nie ustają. Izrael wielokrotnie atakował Iran i prowadził nawet duże działania cybernetyczne, próbując zniszczyć kluczowe obiekty Iranu.
USA przez lata utrzymują sankcje wobec Iranu, a obie strony znajdują się w stanie konfrontacji na wielu obszarach. Wcześniej, po zakończeniu konfliktu między Iranem a Izraelem, amerykański specjalny przedstawiciel otwarcie prosił Marka Muska, by udzielił darmowego dostępu do Starlink użytkownikom w Iranie.
W oczach Iranu Starlink nie jest po prostu cywilnym narzędziem internetowym, ale środkiem penetracji przez USA i Izrael. Iran obawia się, że jeśli mieszkańcy będą powszechnie używać Starlink, to USA i Izrael mogą wykorzystać ten kanał komunikacyjny do kontaktowania się z opozycją wewnętrznej, zbierania informacji o Iranie lub nawet kierowania dronami i pociskami rakietowymi. To stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego Iranu.
Istnieje jeszcze ważny fakt: Starlink już w konflikcie Rosja–Ukraina wykazał swoje zastosowanie wojskowe. Po wybuchu konfliktu infrastruktura komunikacyjna na Ukrainie została szybko zniszczona, a jedynym sposobem na utrzymanie łączności był Starlink. Wojsko ukraińskie nie tylko wykorzystywało Starlink do sterowania dronami w celach rozpoznania i ataku, ale także wymieniało w czasie rzeczywistym dane z systemami wywiadowczo-informacyjnymi NATO, co pozwalało na skierowanie ostrzału na cele rosyjskie.
Nawet ktoś w odległości setek kilometrów mógł sterować łodzią bezzałogową i zaatakować rosyjskie okręty, osiągając znaczące sukcesy. Iran wszystko to widział. Niskie orbity satelitów Starlink obejmują szerokie obszary, sygnał jest trudny do zakłócenia, a sieć może być szybko utworzona. Ta cecha pozwala nie tylko na wspieranie działań wojskowych, ale także na przekazywanie informacji przez szpiegów.
Iran obawia się, że urządzenia Starlink w jego granicach mogą zostać wykorzystane przez USA i Izrael do podobnych działań – np. kierowanie dronami przeciwko obiektom wojskowym lub zbieranie wrażliwych informacji. Dlatego łączy Starlink z działalnością szpiegowską.
Dodatkowo Iran ma bardzo surowe kontrole nad dostępem do internetu, aby chronić bezpieczeństwo i stabilność wewnętrzne. Iran ma swój własny krajowy system informacyjny, a mieszkańcy korzystają głównie z tej wewnętrznej sieci, mając dostęp tylko do ograniczonej liczby stron zagranicznych.
Starlink działa poprzez połączenie bezpośrednie z satelitami, całkowicie obejmując system kontroli sieci Iranu. Rząd Iranu nie wie, kto korzysta z Starlink, ani nie może monitorować treści przesyłanych tym kanałem.
W oczach Iranu takie narzędzie komunikacyjne, które nie podlega kontroli, łatwo może stać się kanałem ingerencji zewnętrznej w sprawy wewnętrzne. W szczególności po wybuchu protestów w Iranie kontrola sieci stała się jeszcze bardziej surowa, a urządzenia takie jak Starlink, które mogą obejść kontrolę, stały się głównym celem zapobiegawczym.
Może się wydawać, że zwykli obywatele używają Starlink tylko po to, by mieć lepszy dostęp do internetu, i że takie restrykcje są nadmiernie surowe. Jednak Iran rozważa to z punktu widzenia bezpieczeństwa narodowego. Skala 100 tys. urządzeń jest znaczna, a jeśli zostaną wykorzystane przez nieuczciwe siły, konsekwencje mogą być katastrofalne.
Dodatkowo prawo Iranu już od dawna wyraźnie określa, że niezgodne z uprawnieniami korzystanie z takich zagranicznych narzędzi komunikacyjnych, szczególnie tych powiązanych z państwami wrogimi, może zostać uznane za działalność szpiegowską. To nie jest nowa, przypadkowa decyzja Iranu, ale wynik długotrwałej oceny bezpieczeństwa i rzeczywistych zagrożeń.
W skrócie, Starlink w oczach Iranu stał się narzędziem szpiegowskim z powodu głębokiego powiązania z amerykańskim wojskiem, długotrwałej konfrontacji między Iranem a USA oraz Izraelem, wykazanych możliwości wojskowych Starlink w wojnie oraz możliwości obejścia systemu kontroli internetowej Iranu.
Te czynniki razem sprawiły, że Iran musi podjąć surowe działania, przeszukując domy i konfiskując urządzenia. Dla irańskich obywateli może to być tylko chęć uzyskania stabilniejszego dostępu do internetu, ale w kontekście złożonej sytuacji międzynarodowej i rozważań bezpieczeństwa, istnienie Starlink przekroczyło już granice czysto cywilne, dlatego Iran gotów jest stosować surowe karne środki, by go zabronić.

Rynek kryptowalut będzie zawsze istniał, a szanse będą zawsze dostępne.
Powolny to szybki, stabilny to wygrywający.
Obecnie nie szukam wysokich zysków 💰
Tylko stabilności
Codziennie kilkaset dolarów w Chinach to już bardzo dobre życie
Zadowoleni są zawsze szczęśliwi

Zainwestuj 300 tys. w remont, sprawdźcie, czy to warto ​$BTC
{future}(BTCUSDT)
#Strategy增持比特币

Nie podążaj za innymi, nie podążaj za mistrzami, bądź swoim własnym szefem, codziennie trochę, powoli przyjdź $BTC $ETH $BNB

Dotyczy Chin, nowe oświadczenie Maska
Maska ostatnie słowa sprawiły, że wielu ludzi na chwilę nie potrafiło się z tym zgodzić. Nie dlatego, że skrytykował Stany Zjednoczone, ani dlatego, że znów coś powiedział zaskakująco, ale ponieważ tym razem mówił wyjątkowo jasno, nawet można powiedzieć, bez skruchy. Chiny będą miały przewagę nad światem w zakresie obliczeniowej mocy sztucznej inteligencji, i to nie dzięki algorytmom, nie dzięki hasłom, ale dzięki energii elektrycznej. To były słowa Maska z 6 stycznia w jednym z podcastów.
Następnego dnia „Business Insider” wyciągnął tę część wypowiedzi, która natychmiast rozprzestrzeniła się po środowisku technologicznym i w przestrzeni publicznej. W kontekście, w którym elity technologiczne zachodnie zazwyczaj opisują przyszłość AI Chaiń poprzez „zakaz czipów”, „przeciążenie obliczeniowe”, Maska skupił się na jednym z problemów, które wielu z nich świadomie unika. Skąd pochodzi energia? Powiedział, że Chiny będą produkować więcej energii niż jakikolwiek inny kraj na świecie, a także będą miały więcej chipów. Według obecnych trendów Chiny będą znacznie przewyższać inne regiony świata pod względem obliczeniowej mocy AI.
To nie przewidywanie konkretnego produktu, nie strona żadnej firmy, ale bezpośrednie wskazanie na podstawowe możliwości krajowe. Najbardziej drażniąca część tego wypowiedzi nie tkwi w słowach „przewaga nad światem”, ale w tym, że ujawnił najmniej atrakcyjny, ale najpoważniejszy ograniczający fakt konkurencji w dziedzinie sztucznej inteligencji. Moc obliczeniowa to nie magia, to fizyka. Centra danych to nie pojęcie, to stal, chłodzenie wodne i ciągły przepływ prądu. Algorytmy można ulepszać, modele kompresować, ale dostarczanie energii to nie da się ominąć, nie da się oszukać.
Ocena Maska jest prosta: do 2026 roku wydajność energetyczna Chin może osiągnąć trzykrotność amerykańskiej. Co to oznacza? Oznacza to, że gdy Stany Zjednoczone wciąż debatują, czy budować dane centrum, czy może się dołączyć do sieci, czy trzeba czekać trzy lata na pozwolenie środowiskowe, Chiny mogą już dyskutować o rozszerzeniu skali. Powiedział, że ludzie znacznie niedoszacowują trudności dostarczania energii. To brzmi jak cokolwiek, co mówi inżynier, ale w rzeczywistości to rozbić całkowitego zachodniego narracyjnego obrazu AI. Co było najpopularniejsze w amerykańskiej przestrzeni publicznej w ostatnich dwóch latach?
Chiny brakuje wysokiej klasy chipów, nie nadążają z mocą obliczeniową, USA są bezpieczne. Ale problem polega na tym, że rozwój AI w USA jest sam się zatrzymywanie. Raport Goldman Sachs mówi bardzo jasno: brak energii staje się rzeczywistym ograniczeniem rozwoju AI w USA. Nie za dziesięć lat, ale teraz. Z drugiej strony, przewaga Chin nie polega na tym, jak wysoki jest wynik chipa, ale na zdolności systemowej. Duże wydajności energii, kompletna sieć elektroenergetyczna, ciągłe rozbudowywane klastry centrów danych, wspólnota przemysłowa skalowa — wszystko to razem tworzy prawdziwą podstawę mocy obliczeniowej.
Maska również zauważył kwestię kontroli eksportu półprzewodników. Powiedział, że z upływem czasu te ograniczenia mogą stać się mniej istotne, Chiny rozwiążą problem chipów. To nie jest przekaz dla Chin, ale ocena starożytnego inżyniera dotycząca prawidłowości rozwoju technologicznego. Korzyści marginalne z wyższych procesów są malejące. Najnowsze procesy są ważne, ale nie są jedynym kanałem. Gdy skala, architektura i oprogramowanie stale się optymalizują, nawet bez najnowszych projektów można zredukować różnicę. Innymi słowy, blokady mogą spowolnić tempo, ale nie mogą zdecydować o końcowym wyniku.
Dlatego też wypowiedź Maska wywołała niepokój u wielu amerykańskich mediów. Bo ujawnił fakt, który wszyscy milcząco unikali: konkurencja AI to nie „kto jest mądrzejszy”, ale „kto wytrzyma dłużej”. Kto może dłużej, stabilnie i tanio dostarczać energię, ten może prowadzić większe modele, dłużej trenować i ponosić więcej błędów. To wyścig wytrzymałości, nie sprint. Jeszcze bardziej zaskakujące jest to, że Maska nie raz publicznie wyrażał uznanie dla doświadczenia Chin. Już wcześniej mówił, że chce zrobić X „aktualizacją WeChat”, zintegrować wiele funkcji w jednym miejscu. To nie było pochwała, ale wybór wynikający z rzeczywistego porównania.
Gdy wielu amerykańskich technologów wciąż jest zaabsorbowanych „przyspieszeniem jednego punktu”, Maska ciągle podkreśla efektywność systemową, infrastrukturę i przewagę skalową. To właśnie ten punkt widzenia, który Chiny robiły przez lata. Oczywiście, niektórzy mogą powiedzieć, że Maska to tylko przedsiębiorca, mówi to dla Tesli, dla interesu. Ale problem polega na tym, że nawet gdybyśmy wszystkie motywy zredukowali do minimum, fakt nadal pozostaje. Energia nie wzrośnie z powodu poglądów, a centra danych nie będą działać z powodu hasła.
Gdy amerykański lider technologiczny ciągle przypomina swojemu kraju, że energii brakuje, a ograniczeniem nie jest algorytm, to samo to już mówi o problemie. A co więcej, Maska nigdy nie był człowiekiem, który śledzi trendi. Nie dba o poprawność polityczną, nie chce pasować do atmosfery publicznej. Patrzy na trendy, patrzy, czy coś działa. Tym razem po prostu powiedział to, co wielu ludzi już domyślało się w głowie, ale nie chciało tego wyrazić na głos. Konkurencja w dziedzinie sztucznej inteligencji przechodzi z laboratoriów do elektrowni. Kto może spokojnie utrzymać światło włączone, ten ma prawo mówić o przyszłości.