Nie sądzę, że @Walrus 🦭/acc zawodzi lub wygrywa w kwestii „ile blobów może przechować.” Wyjątkowość Walrusa polega na tym, że Proof of Availability zamienia „Przechowałem bloba” na certyfikat w łańcuchu na Sui, więc rzeczywista powierzchnia ryzyka dotyczy żywotności Sui i cyklu życia certyfikatu, a nie surowej pojemności magazynowej. Powód na poziomie systemu jest taki, że dostępność staje się użyteczna tylko wtedy, gdy łańcuch może niezawodnie wydawać, weryfikować i później wykupywać ten certyfikat, gdy sieć jest pod obciążeniem. Ta sama ścieżka łańcucha również reguluje utrzymanie certyfikatu, gdy warunki się zmieniają, więc żywotność nie jest domniemaniem tła, jest silnikiem dostępności. Jeśli Sui jest przeciążony lub częściowo osłabiony, ścieżka certyfikatu staje się wąskim gardłem, a blob może nadal istnieć w węzłach, ale nie może być traktowany jako niezawodnie dostępny przez aplikacje, które potrzebują weryfikacji w łańcuchu. Implikacja: pierwszy KPI dla $WAL to możliwość wykupu certyfikatu w warunkach utrzymującego się przeciążenia Sui lub awarii, ponieważ jeśli to się zepsuje, „zdecentralizowane przechowywanie” staje się operacyjnie niedostępne. #walrus