Oto część, której nikt nie lubi przyznać. Większość projektów związanych z prywatnością nie kończy się niepowodzeniem, ponieważ matematyka jest zła. Kończą się niepowodzeniem, ponieważ ludzie są leniwi.
Nie głupi. Nie niedbały. Po prostu… ludzki.
Możesz zaprojektować najczystszy system zero-knowledge, który kiedykolwiek został wydany, publikować piękne prace, rozmawiać o suwerenności i kontroli oraz o całej zwykłej poezji kryptograficznej, ale w momencie, gdy użytkownik musi kliknąć jeden dodatkowy przycisk lub pomyśleć o jednej dodatkowej myśli, znikają. Wybiorą szybszą, brzydszą, bardziej eksponowaną opcję za każdym razem, a potem będą udawać zdziwienie, gdy ich to ugryzie.
Widziałem, jak to się dzieje przez lata. Portfele, mixery, ukryte pule. Ta sama historia. Ludzie mówią, że chcą prywatności. To, czego naprawdę chcą, to wygoda z cienką warstwą wiarygodnego zaprzeczenia.
Dlatego Północ przyciągnęła moją uwagę. Nie dlatego, że jest rewolucyjna na papierze. Widzieliśmy większość tych pomysłów wcześniej. Ale dlatego, że wydaje się, że ktoś w końcu zaakceptował, że użytkownicy nie staną się dyscyplinowanymi maksymalistami prywatności z dnia na dzień.
Budują dla leniwej ścieżki.
I szczerze, to jedyna droga, która kiedykolwiek wygrywa.
Prezentacja to „racjonalna prywatność”, co brzmi jak marketingowy bełkot, dopóki nie zagłębisz się nieco głębiej. Idea jest prosta. Nie zmuszaj użytkowników do wyboru między dowodzeniem czegoś a ukrywaniem czegoś. Pozwól im robić to i to. Pod maską to wszystko są dowody zerowej wiedzy, selektywne ujawnienie, zwykły stos ZK, ale ramy są inne. To nie jest „wejdź w tryb prywatności”. To po prostu... jak działa system.
To ma większe znaczenie, niż ludzie myślą.
Ponieważ w momencie, gdy prywatność staje się opcjonalna, staje się ignorowana.
Teraz, z perspektywy dewelopera, jest kilka rzeczy, które sprawiły, że się zatrzymałem. W dobry sposób. A także w sposób „to może pójść w złym kierunku”.
Po pierwsze, język umowy mądrości. Jest oparty na TypeScript. To nie jest sexy, ale jest inteligentne. Większość deweloperów nie chce żyć w nieczytelnych ZK DSL, tylko po to, aby wypuścić produkt. Chcą czegoś znajomego, aby mogli szybko działać, psuć rzeczy, naprawiać je i rzeczywiście utrzymywać kod bez potrzeby posiadania doktoratu z kryptografii na szybko.
Więc tak, obniżenie tej bariery? Wielkie zwycięstwo.
Ale wtedy patrzysz na to, jak obsługiwane są dowody. Jest ten model serwera dowodowego, gdzie rzeczy są generowane lokalnie i weryfikowane na łańcuchu. Co jest w porządku. Czysta separacja. Ma sens architektonicznie.
Mimo to. To jedna z tych rzeczy, gdzie mrużysz oczy i myślisz, w porządku, jak bolesne to będzie w produkcji? Ponieważ wszystko związane z pipeline'ami ZK może przejść od „eleganckiego” do „dlaczego ta budowa zajmuje 40 minut” bardzo szybko.
To stała wymiana. Chcemy magii. Dostajemy bóle głowy związane z narzędziami.
A potem jest model tokenów. Tutaj sprawy stają się… interesujące.
Masz NIGHT, który jest głównym tokenem, a następnie DUST, który jest tym, co faktycznie wydajesz na robienie rzeczy. Trzymanie NIGHT generuje DUST w czasie.
Najczystszy sposób, w jaki mogę to wyjaśnić, jest taki. NIGHT jest jak ładowanie pieniędzy na kartę prepaidową na kawę. DUST to kwota, która jest odejmowana za każdym razem, gdy faktycznie kupujesz kawę. A może jest to bliższe członkostwu w siłowni. Płacisz z góry, a potem otrzymujesz stały dostęp zamiast każdorazowego skanowania karty.
To sprytne. Przyznam im to.
Oddzielanie kapitału od użytkowania to coś, z czym ta przestrzeń zmagała się od zawsze. Opłaty za gaz są nieprzewidywalne, irytujące, a podczas szczytowej szaleństwa, jak minty NFT czy dobre, stare wojny gazowe, całkowicie bezużyteczne.
Więc pomysł na wygładzenie tego? Podoba mi się.
Ale także… to inny model mentalny. Coś, co użytkownicy muszą zrozumieć. A jeśli jest jedna rzecz, której się nauczyłem, to każda dodatkowa koncepcja, którą wprowadzasz, dzieli twoją publiczność na pół.
Czy ludzie to zrozumieją? W końcu, może.
Czy będą na początku zdezorientowani? Absolutnie.
Teraz porozmawiajmy o części, na której nikt w marketingu nie chce zbyt długo się zatrzymywać.
Ustawienia uruchomienia.
Północ zaczyna od federacyjnych operatorów węzłów. Udział mają takie nazwy jak Google Cloud i Blockdaemon.
I spójrz, rozumiem to.
Nie uruchamiasz zupełnie nowej sieci i od razu przechodzisz w tryb pełnej decentralizacji. Tak kończysz z awariami, exploitami i wątkami na Twitterze zatytułowanymi „przykro nam to powiedzieć”.
Stabilność ma znaczenie. Szczególnie na początku.
Ale nie udawajmy, że to nie jest wymiana.
Budujesz system skoncentrowany na prywatności, polegając mocno na gwarancjach kryptograficznych… jednocześnie polegając na półcentralnym zestawie operatorów, aby utrzymać to w działaniu w jego wczesnych dniach.
Czy to jest sprzeczne?
Trochę.
Czy to praktyczne?
Tak, to prawda.
To jest część, w której idealści i inżynierowie zawsze się kłócą. Jedna strona chce czystości. Druga strona chce czegoś, co nie przewróci się w momencie, gdy prawdziwi użytkownicy się pojawią.
Osobiście wolę zobaczyć coś stabilnego, co stopniowo się decentralizuje, niż kolejny projekt „w pełni zdecentralizowany od pierwszego dnia”, który nigdy nie działa pod obciążeniem.
Mimo to, warto to obserwować. Ponieważ takie przejścia to miejsce, gdzie rzeczy stają się chaotyczne.
Mapy drogowe uwielbiają mówić „później zdywersyfikujemy”. Rzeczywistość czasami mówi „później nigdy nie przychodzi”.
A potem jest adopcja. Słoń w każdym pomieszczeniu.
Północne rozmowy o tożsamości, głosowaniu, reputacji, wszystkie te dobre rzeczy. I tak, to dokładnie te obszary, w których prywatność naprawdę ma znaczenie. Nie tylko filozoficznie, ale praktycznie.
Ale oto niewygodna prawda.
Nic z tego nie ma znaczenia, dopóki ktoś nie wypuści aplikacji, z których ludzie faktycznie korzystają.
Nie dema. Nie testnety. Nie projekty hackathonowe. Prawdziwe aplikacje, z prawdziwymi użytkownikami, robiące prawdziwe rzeczy i nie myślące nawet o warstwie prywatności, ponieważ po prostu działa.
To jest poprzeczka.
Wszystko inne to tylko narracja.
Uruchomienie tokena dodaje do tego kolejny poziom. NIGHT zadebiutował na Cardano, miliardy tokenów rozdystrybuowane, społeczność angażuje się na wczesnym etapie.
Fajnie. To może uruchomić ekosystem.
Może to również zawyżyć oczekiwania znacznie ponad to, co obecna technologia może wspierać.
Widziałem ten film również. Wczesni posiadacze zaczynają projektować przyszłą dominację. Sceptycy przewracają oczami i odrzucają to wszystko. Ceny wahają się, jak zwykle. Tymczasem rzeczywisty produkt wciąż stara się ustabilizować.
Gdzieś pośrodku jest rzeczywistość.
A rzeczywistość jest zazwyczaj wolniejsza, bardziej chaotyczna i mniej ekscytująca niż obie strony chcą.
To, do czego ciągle wracam, to to.
Północ nie próbuje wynaleźć prywatności na nowo. Próbują uczynić ją znośną.
To bardzo inny cel.
Jeśli zrobią to dobrze, użytkownicy nie będą rozmawiać o dowodach zerowej wiedzy czy selektywnym ujawnieniu. Po prostu będą używać aplikacji, które nie wyciekają wszystkiego domyślnie.
Jeśli się pomylą, dołączy do długiej listy technicznie imponujących systemów, które nikt nie trzyma, ponieważ tarcie UX jest po prostu trochę za wysokie.
I to wszystko, co potrzeba. Po prostu trochę za wysoko.
Bo znowu, ludzie są leniwi.
A jaka ścieżka wymaga najmniejszego wysiłku?
To ten, który wygrywa.